(zoals verschenen op www.habakuk.nu)

Veel mensen vinden dat er over religie niet valt te twisten. Maar wat als andersgelovigen daar anders over denken? Moet de christen het debat uit de weg gaan? En zo niet, mag zijn weerwoord gepaard gaan met een oordeel over het geloof van zijn criticus? Steeds meer christenen krijgen te maken met een stormvloed aan kritiek vanuit islamitische hoek – kritiek die vaak vooral bedoeld is om het christelijk geloof te verzwakken. Veel moslims hebben de overtuiging dat het christelijk geloof een valse religie is. En zoals evangelisten graag zaadjes planten, willen zij op hun beurt graag dat uw geloof in Jezus plaatsmaakt voor een nieuw geloof: het geloof in Allah en zijn boodschapper Mohammed.

Sommige medegelovigen tikken mij goedbedoeld op de vingers. Want ik werk voor een apologetische organisatie die de discussie met moslims niet uit de weg gaat. Bovendien ga ik niet mee in de gebruikelijke concessies, zoals de veronderstelling dat islam en christendom meer gemeen hebben dan zij verschillen. Als je een moslim laat zien dat zijn kritiek op het christelijk geloof ongefundeerd is en hem daarna een hoop kritische argumenten aangaande zijn eigen geloof meegeeft, komt dat voor de hedendaagse Westerse christen al snel over als ‘onchristelijk’.

Die kritiek raakt mij. Beseffen we dat er steeds meer christenen zijn die ernaar hunkeren om hun geloof verdedigd te zien worden tegen de zo zelfverzekerd ogende moslim-evangelisten? Met name de jeugd snakt naar duidelijke antwoorden van christelijke ouders en geestelijken omdat zijzelf vaak nog geen stevig genoeg geloofsfundament hebben. Bovendien hebben zij steeds meer islamitische vrienden en kennissen die, anders dan de huis-tuin-en-keuken-christen, eigenlijk van huis uit al wandelende evangelisten zijn. Zulke christenen hebben het dikwijls moeilijk en ik vraag me af of de iets oudere generaties beseffen hoe het voelt om je te moeten verdedigen zonder de daartoe benodigde kennis en vaardigheden.

Opgroeien in een islamitische buurt

Zo kwam ik niet lang geleden in contact met een orthodoxe broeder van een jaar of twintig die vrijwel uitsluitend met islamitische leeftijdsgenoten opgroeide. Hij spreekt hierdoor vloeiend Turks. Wekelijks kreeg hij te maken met verhandelingen die de islam verheerlijken, terwijl zijn eigen geloof met de grond gelijk werd gemaakt. Jezus is volgens zijn vrienden nooit gekruisigd en Hij is al helemaal niet de Zoon van God. Nee, Mohammed zou de waarheid verkondigen, hij zou rechtsreeks van God een boek hebben ontvangen en de beste mens ooit zijn. De jongen vertelde mij hoe hij dikwijls op zijn kamer bad, in tranen: ‘Heer, alstublieft help mij mijn geloof te behouden. Hoe lang kan ik nog bestand blijven tegen de twijfel? Waarom kan niemand deze kritiek weerleggen?’ Zijn christelijke familieleden konden hem de antwoorden niet geven. De moed zonk hem in de schoenen.

Diezelfde jonge broeder zag zijn gebeden verhoord bij het zien van de video’s van Deo Volente NL, zo vertelt hij. Tot zijn verbazing zag hij dat zijn vragen door hen werden beantwoord op een manier die hij begreep. De moslims in Nederland hebben al veel langer door hoe belangrijk onderwijs is, ook via social media. Dat is ook niet zo vreemd. Als religieuze minderheid doe je vaak meer moeite om begrepen te worden. Islamitische websites met ‘vraag en antwoord’; video’s met theologische weerleggingen van problemen, ze zijn er in overvloed. De christelijke gemeenschap blijft daarin achter en laat zo een gat vallen – een gat waar steeds meer gelovigen in dreigen te verdwijnen. En als het geloof eenmaal is verzwakt, kan een andere religie op dat verlangen naar God inspelen, met alle gevolgen van dien.

Oosterse charmes

De charmes van de islam zijn misschien niet voor iedereen zichtbaar, maar er is een grote groep onder ons die wel degelijk gevoelig is voor de mystiek en ook het wettische karakter van de islam. Dat komt deels omdat wij ze niet hebben onderwezen, zowel op het gebied van het christendom als de islam. En dat is zonde. Want als men de antwoorden niet kent, kan de twijfel toeslaan.

Alle religies kennen een vorm van apologetiek (verdedigingsleer). Petrus wijst op de noodzaak om een ‘apologian’ (verdediging) te hebben voor wie ons vraagt naar de hoop die in ons leeft (1 Petrus 3:15). Veel apologeten hebben al eeuwen geleden ingezien dat dit soms gepaard moet gaan met een geïnformeerd tegengeluid richting de religie van de criticus. Denk bijvoorbeeld aan de concilies die in het verleden hebben ‘afgerekend’ met menig dwaalleer.

Dat betekent dat je als christen niet overgevoelig moet zijn, maar juist mag verkondigen en onderbouwen dat je niet gelooft in het profeetschap van Mohammed, die mensen fysiek aan zich onderwierp en openlijk in slaven handelde. En dat je niet gelooft in de woorden van de Koran, waarin christenen door Allah worden vervloekt om hun geloof (Soera 9 vers 29 en 30). Deze religies gelijkschakelen en beiden een zekere mate van waarheid toedichten is geen logische optie.

Kritiek is geen haat

Helaas zie ik regelmatig dat kritiek op de islam gezien wordt als moslimhaat. Het is me nog steeds een raadsel hoe men tot die gedachte komt. Kritiek op het christendom wordt toch ook niet gelijk opgevat als christenhaat? Moslimhaat moet echt los worden gezien van (christelijke) islamkritiek. Sterker nog: de ex-moslims die wij kennen, zouden hun getuigenis nooit zo nadrukkelijk met ons hebben gedeeld als ze tijdens hun zoektocht het gevoel kregen dat wij moslims op geen enkele manier liefhebben.

Er zijn nog tal van redenen te bedenken waarom een goed onderbouwde christelijke verdedigingsleer belangrijk is. Niet alleen om moslims van repliek te dienen. Ook onze eigen kinderen hebben de bagage nodig om hun ratio overeind te houden tijdens de soms moeilijke geloofsgesprekken.

Deo Volente NL is een christelijke apologetische organisatie die zich specialiseert in dialoog met moslims, joden, atheïsten en Jehova’s Getuigen, naast een theologische verdediging van Bijbelse concepten: www.deovolentenl.nl.

Gods Zegen voor een ieder die dit artikel leest. Met dank aan de Heer, die alle dingen mogelijk maakt.

In Jezus Naam.

Deo Volente NL